Γεια σου Σκοτάδι

Παλιέ μου φίλε

Μια συναυλία στο απόλυτο σκοτάδι ήταν λοιπόν η αφορμή για αυτήν εδώ την δημιοσιευση.

Μια συναυλία κατά την οποία επικρατούσε απόλυτο σκοτάδι

Αφήνοντας όλες τις αισθήσεις επικεντρωμένες στον ήχο των οργάνων και στη φωνή του καλλιτέχνη.

Στην αρχή το χάος

Όσο κυλούσε ο χρόνος μέσα σε αυτό, άλλο τόσο άρχισα να αντιλαμβάνομαι και να αναλογίζομαι αυτό την όλη εμπειρία.

Τελικά μήπως το σκοτάδι καμία φορά έχει ευεργετικές ικανότητες ;

Μήπως στο σκοτάδι καμία φορά βλέπουμε καλύτερα ; Πιο καθαρά ;

Μήπως το σκοτάδι μας αναγκάζει να δημιουργήσουμε ;

Μήπως γιατί η δημιουργικότητα είναι αυτή που δείχνει το δρόμο προς το φως ; Την λύτρωση ;

Το σκοτάδι παίρνει πολλές μορφές, ακριβώς όπως και το χάος στις ζωές μας.

Πρέπει να μάθουμε να ζούμε μέσα σε αυτό, μαζί με αυτό.

Πρέπει τις δύσκολες στιγμές, το σκοτάδι να το αποδεχόμαστε ως είναι, ως μέρος της ζωής μας.

Και να το πολεμάμε δημιουργώντας.

Προσπαθώ να θυμάμαι ποσό με έχει βοηθήσει το σκοτάδι.

Έμαθα πλέον να ζω με αυτό, να κυνηγώ σκοτεινές νύχτες μέσα από τις οποίες θα αναδεικνύω τα πιο λαμπρά & ολόγιομα φεγγάρια.

Τελικά μήπως στο σκοτάδι βρήκα το σκοπό μου ;